مقاله های دیگری ازین نویسنده :

ــ د رخاشیه تحولات تازه در مناسبات هند و پاکستان

ــ بازار فروش تکنالوژی هستوی

ــ برز مشکلات در پروسه بازرسی درگونتانامو

ــ عودت کنندگان افغان و مهاجرت های ثانوی

ــ در راه تحقق قانون اساسی جدید

چارلی چاپلین سینماگر بزرگ ــ در شماره 13سال اول بخوانید ــ ( کلک آرشیف)

ــ ایساف در ولایات؛ 

ــ بوش و مشکلاتش در کارزا انتخاباتی آینده شماره 12 سال اول

( کلک آرشیف)

ــ تحول جدید در روند نقشه راه برای صلح ــ شماره11  سال اول (کلک آرشیف)

ــ 11 سپتامبر و پیامد های آن ــ شماره 10 سال اول ( کلک آرشیف)

ــ نیاد گرائی اسـلامی و فعالیت های آن

ــ حقایق بتدریج برملا میشود

عـراق یک سـال پس از حمله نظامی

ن. محجوب

اینک یک سـال از « فـتح » عـراق بوسـیله نیرو های ائتلاف جهانی برهـبری ایالات متحده امریکا سـپری میگردد. یک سـال قـبل جورج بوش رئیس جمهـور امریکا امر حمله^ء نظامی برعـراق و سـرنگونی رژیم صدام حسـین را صادر کرد. در آنزمان دلیل این حمله همانا موجودیت انبار و ذخایر سـلاح های کشـتار دسـتجمعی در نزد رژیم صدام و کوشـش دولت وی برای خریداری یورانیم از نایجریا که ماده اسـاسی در تولید سـلاح اتومی میباشـد، را تشـکیل میداد. اداره^ء بوش برای قانع سـاختن کشـور های عضو سـازمان ملل متحد دسـت به ارایه « اسـنادی » در شـورای امنیت زد که گویا نشـان میداد که دسـتگاه های کشـف اداره^ء اسـتخبارات امریکا ( سی آی ای) از محلات ذخایـر این سـلاح عکسـبرداری نموده بودند و ادعا میکردند که این مراکز بعـداز اخذ دسـتور در ظرف 45 دقـیقه برای اسـتفاده آماده میگردند. کولین پاول وزیر خارجه^ء اداره^ء بوش با ارائه این « اسـناد» در شـورای امنیت، اعضای آن را متقاعـد سـاخت که بنفع اقـدام کشـورش در برابر عـراق رای مثبت بدهـند . در آنزمان پاول به چیزهاییکه میگفـت آنرا باثبات رسـانیده. امریکا و کشـور های شـامل ائتلاف حمله^ء نظامی را آغاز نمودند، رژیم صدام را سـرنگون سـاخـتند و کشـور عراق دربسـت در ید قـدرت آنها درآمد. بعـد از آن تیم های ویژه مؤظف به ردیابی ذخایز سـلاح های کشـتار دسـتجمعی ( سـلاح کیمیاوی و بیالوژیکی) گردیدند؛ وجب وجب خاک عـراق را جسـتجـو کردند ولی آنچه را که بدنبالش بودند و آن چیز هاییکه بهانه اصلی حمله نظامی راتشـکیل میداد، وجود خارجی پـیــدا نکرد و تیم های ویژه از ماموریت خود دسـت خالی برگشـتند.

هـانس بلیکس مسـوول بازرسـان ملل متحد در عـرصه جمع آوری سـلاح کشـتار دسـتجمعی عراق، حتا قـبل از تصمیم آغاز حمله نظامی بر عـراق با قاطعـیت اظهار داشـته بود، که عـراق فاقـد آن سـلاح ها ئیسـت که غـرب و امریکا ادعای آنرا دارند. موصوف اخیراً دریک مصاحبه^ء اختصاصی با تلویزیون هالند اظهار داشـت که « اگر امریکا و ائتلافـیون موفق به پیداکردن اینگونه سـلاح میشـدند، من واقـعاً مایوس میشـدم . ولی چنان نشـد و امریکا و سـازمان های اسـتخباراتی باید ازآن درس های خوبی آموخـته باشـند. درس اول اینکه آنها باید بدانند که بازرسـان ملل متحد در کارشـان مصمم بودند و با هـر سـند و برگه ای در رابطه به سـلاح ها، برخورد نقادانه داشـتند. بلی عـراق در دسـتان امریکا و نیرو های ائتلاف قـرار دارد. اگر چه مردم عـراق از شـر رژیم صدام رهائی یافـته اند اما آرامـش و نظم در عـراق وجود ندارد. مقاومت در برابر نیروهای اشـغالگر به گونه ها و اشـکال متفاوت از اینجا و آنجای این کشـور قـد راسـت میکند. و این امر نشـان میدهـد که امریکا و موئتـلفـینش هـنوز در راه یک عـراق دارای امنیت کامل فاصله های زیادی دارند. علاوه برآن شـک و تردید هاییکه درجامعه بین المللی و نیز در ایالات متحده در باره اسـتراتژی اداره^ء بوش در مورد عـراق بوجود آورده بحیث یک فـشار بالقـوه بر بوش و تیم کاری وی چنان سـنگـینی میکند که بمشـکل بتواند در برابر آن موفـقانه مقاومت کنند. هـمین اکنون جوانه های اعـتراض جامعه^ء جهانی در مورد دلایل امریکا و انگلسـتان مبنی بر اینکه عـراق گویا دارای سـلاح کشـتار دسـتجمعی بوده اسـت، جوانه میزند و صداقـت و حقانیت اداره^ء بوش را زیر سـوال جدی برده اسـت.

از سـوی دیگر تشـدید مقاومت در عـراق در برابر نیروهای ائتلاف بعـد از سـقوط رژیم صدام حسـین اینک بعـد از گذشـت یک سـال به حـد اعلای نیرومندی رسـده اسـت. این مقاومت ها از همان آغاز از حملات کوچک انتحاری براهـداف نه آنقـدر مهم شـروع گردید و بتدریج ابعاد مختـلف و گسـترده تری را در بر گرفـت که میتوان از حملات انتحاری بزرگتر از جمله حمله بر دفـتر نماینده گی ملل متحد در بغـداد، ترور شـخصیت های سـیاسی و حمله بر اهـداف مراکز نظامی امریکا و ائتلافـیون نام برد، و اینک حالا یک سـال بعـد به یک قـیام منسـجم و برخوردار از رهـبری سـیاسی و نظامی مبدل گردیده اسـت.

بنظر میرسـد که اسـتراتژی مقابله ایالات متحده امریکا در برابر تروریزم بین المللی که رژیم صدام حسـین در ردیف کشـور های حمایت کننده^ء تروریزم قرار داشـت، نتوانسـته اسـت موفـقـیت های پیش بینی شـده را بدسـت آورد. جامعه^ء جهانی اگرچه از خطر تروریزم بین المللی که چهـره^ء خشـن و زشـت خودرا با حمله^ء سـازمان دهی شـده در یازده سـپتامبر نشـان داد، در بیم و ترس قـرار دارد و لی برنامه^ء مقابله باآن که از افغانسـتان آغاز گردید و به عراق ادامه یافـت، نتوانسـته تغـییری درین احسـاس ترس پدید آورد و قـناعـت حد اقـل مردم این کشـور ها را فـراهم آورد. و این به دلیل آنکه حمله بر مراکز و لانه های تروریزم و رژیم های دیکتاتوری چون طالبان و صدام حسـین، برخلاف، مقاومت بیشـتر را در جهان اسـلام عـلیه امریکا و غـرب تشـدید نمود و امنیت در کشـور های اروپائی و برخی کشـور های آسـیائی را نیز که تشـویشی در آن جاها ازین ناحیه وجود نداشـت، مختل سـاخته و موجب نگرانی و بیم بیش از حد این کشـور ها گردیده اسـت. مردم جامعه^ء بین المللی پس ازیک سـال از سـقوط رژیم صدام و پس از بیشـتر از دوسـال از سـرکوبی لانه های شـبکه^ء القاعـده هـنوز در اضطراب بسـر میبرند و آن بخاطر اینکه اسـتراتژی امریکا برای مقابله با تروریزم و دیکتاتوری بقـیمت از دسـت دادن امنیت خودشـان تمام گردد، بدون آنکه موفـقـیت های چشـمگیری هم در زدودن دیکتاتوری ها و تروریزم در جهان بدسـت آورده باشـند.

اکنون پس از یک سـال دمو کراسی موعـودغـرب هـنوز در عـراق ( کشـور بالنسـبه پیشـرفـته و دارای تکنالوژی مدرن و سـطح نسـبتاً بلند زندگی) راه باز نکرده و مردم قـبل از دموکراسی میخواهـند برای بسـیاری مسـایل راه های حل پیـدا کنند که انتظار حل آنرا بکمت جامعه بین المللی داشـتند. هـنوز معلوم نیسـت که حوادث به کدام اسـتقامت ها راه خواهـد کشـید اما در حال حاضر آنچه مسـلم و قابل درک میتواند باشـد هـمانا سـر زدن سـریع جوانه های مقاومت در بین مردم عـراق در برابر امریکا میباشـد که روز تا روز ابعاد خطرناکتر خشـن تر و گسـترده تر را کسـب میکند . اگر جامعه بین المللی نتواند راه معقـول و قابل قـبول برای بیرون رفـت از وضع موجود در عـراق را پـیـدا کنند، در آنصورت بایـد انتظار حوادث دردناکتر و خطرناکتر از حال را میتوان داشـت. ؜

عـراق در آیینه^ء ارقام

بعـد از حمله^ء نظامی ایالات متحده امریکا و نیروهای نظامی کشـور های شـامل ائتلاف که رژیم صدام حسـین سـقـوط کرد، نیروهای نظامی در چارچوب پیمان ناتو در نقاط مختلف آنکشـور جابجا گردید که وظایف تامین امنیت در مناطق زیر کنترول شـان و کمک به اهالی در کسـترش سـاحه^ء امنیت و زدودن آثار جنگ را بدوش دارند. اما یک سـال از آن تاریخ سـپری شـده اسـت. بیشـتر این مراکز و پایگاه های نظامی درگیر جنگ تمام عـیار با هـسـته های مقاومت که بتدریج اینجا و آنجا سـر بلند میکند میباشـند. بهر حال این نیروها به نماینده گی از کشـور های مربوط شـان در عـراق وظایف شـان را اجرا میکند که تعـداد و محلات جابجائی شـان ذیلا ً چنین اسـت:

1ــ زون شـمال ــ مرکز زیر رهـبری امریکا:

گرجسـتان                     159 نفـر در بغـداد و تکریت

البانیا                          70 نفـر در موسـول

2 ــ زون مرکزــ جنوب زیر رهـبری پولند:

پولند                           2400 نفـر در کربلا، نجف، هـیلاه

اوکرائین                      1600 نفـر در آل کوت

اسـپانیه                        1300 نفـر در نجف و دیوانیه

بلغاریا                         470 نفـر در کربلا

تایلند                           443 نفـر در کربلا

السـبوادور                    380 نفـر در نجف و دیوانیه

جمهوری دومینیک          300 نفـر در نجف و دیوانیه

هـنگری                       300 نفـر در هـیلاه

منگولیا                        130 نفـر در هـیلاه

لیتوانی                                    105 نفـر در هـیلاه

سـلواکی                       105 نفـر در هـیلاه

فیلیپین                         96 نفـر در هـیلاه

مقـدونیه                       28 نفـر در بغـداد

کازاخسـتان                   27 نفـر در نجف

3 ــ زون جنوب شـرق درزیر رهـبری برتانیه:

برتانیه                        11000نفـر در بصره

ایتالیا                          3000 نفـر در ناصریه

هالند                           1250 نفـر در شـیبه، تالیل، تومایتا، خایدر

چاپان                          550 نفـر در السـماوه

دنمارک                       496 نفـر در بصره

کوریای جنوبی               464 نفـر در ناصریه

رومانیا                        400 نفـر در ناصریه

ناروی                         150 نفـر در بصره

چک                           80 نفـر در سـایبه در جنوب بصره

زیلاند جدید                   61 نفـر در بصره

مولداوی                       25 نفـر در السـماوه

4 ــ در سـطح کل کشـور عـراق:

ایالات متحده                  13500 نفـر

اسـترالیا                       300 نفـر در بغـداد ( میدان هوائی)

آذربایجان                     150 نفـر در کرکوک، نجف و کربلا

ناروی                         150 نفـر  نامعلوم

لاتویا                          120 نفـر در کرکوک و هـیلاه

اسـتونیا                        43 نفـر در بغـداد و تالیل