نی   Nai
شـماره 5 سـال دوم
خانه ماهـنامه نی صفحه اول شماره قبلی شماره بعـدی آرشیف

مقاله های دیگری ازین نویسنده :

ــ د رخاشیه تحولات تازه در مناسبات هند و پاکستان

ــ بازار فروش تکنالوژی هستوی

ــ برز مشکلات در پروسه بازرسی درگونتانامو

ــ عودت کنندگان افغان و مهاجرت های ثانوی

ــ در راه تحقق قانون اساسی جدید

چارلی چاپلین سینماگر بزرگ ــ در شماره 13سال اول بخوانید ــ ( کلک آرشیف)

ــ ایساف در ولایات؛ 

ــ بوش و مشکلاتش در کارزا انتخاباتی آینده شماره 12 سال اول

( کلک آرشیف)

ــ تحول جدید در روند نقشه راه برای صلح ــ شماره 11 سال اول (کلک آرشیف)

ــ 11 سپتامبر و پیامد های آن ــ شماره 10 سال اول ( کلک آرشیف)

ــ نیاد گرائی اسـلامی و فعالیت های آن

ــ حقایق بتدریج برملا میشود

 

در حاشـيهء کنفـرانس برلين

نوشـته: ن. محجوب

 

اخیراً کنفـرانس افغانسـتان با شـرکت پنجاه کشـور و نهاد بین المللی کمک کننده در عـرصه بازسـازی افغانسـتان در شـهـر برلین کشـور آلمان برگزار گردید. این کنفـرانـس کــه 28 مـاه بعــد از کنفـرانس « بن» تدویـر یافـت در روز های کار خود تقاضای دولت مؤقـت افغانسـتان برهـبری حامد کرزی را مبنی بر ارائهء در حدود 28 ملیارد دالر کمک برای هـفـت سـال آینده، مورد بررسی قـرار داد.

اگر چه در کنفـرانس پیشـنهاد دولت افغانسـتان مورد تأییـد قـرار گرفـت ولی تعهد تفـویض یک مبلغ اضافه از هـشـت ملیارد دالر برای سـه سـال آینده بتصویب رسـید .این مبلغ اگر چه جواب گوی پیشـنهاد مطرح شـده نیسـت اما دولت افغانسـتان بازهم ازین تصویب راضی به نظر میرسـد. مبلغی که تنها برای سـال 1383 در نظر گرفـته شـده اسـت که کمی بیشـتر از سـه ملیارد دالر میباشـد که از آنجمله 2.2 ملیارد دالر را ایالات متحده امریکا و کمسـیون اروپائی 774 میلیون دالر، بریتانیا569 میلیون دالر و جاپان مبلغ 400 میلیون دالر را بعـهده گرفـته اند، هـمچنان کشـور هالند 120 میلیون دالر را به دولت افغانسـتان وعـده داده اسـت.

  کنفـرانس برلین پس ار کنفـرانس مشـابه در توکیو بزرگترین گرد همائی کشـور های کمک دهـنده به افغانسـتان میباشـد که اینک به تعهـدات خود بحیث یک پشـتوانهء نیرومند برای دولت افغانسـتان در امر سـرمایه گذاری در عـرصه های مختلف امور مربوط به تأمین امنیت، بازسـازی اقـتصادی و اجتماعی، آموزش و پـرورش و ایجاد نیروهای ارتـش ملی و امنیتی و خلع سـلاح در سـرتاسـر افغانسـتان میتواند باشـد و یقـیناً برای مردم جنگ زدهء کشـورما که مصیـبت جنگ تباه کن داخلی هـمهء امکانات شـان را سـلب کرده اسـت، مایهء امید واری بزرگ در آینـده خواهـد بود.

اما سـوال اسـاسی دراینجاسـت که آیا دولت افغانسـتان متقابلا ً قادر خواهـد بود آنچه را که جامعه بین المللی و مردم افغانسـتان انتظار دارند، انجام دهـد؟ زیرا چنانچه آشـکار اسـت دولت اکنون با چالـش های جدی و گوناگونی روبرو میباشـد. ظرفـیت ها و توانایی دولت در مقابله با این چالش ها به چه اندازه خواهـد بود. فـراموش نکنیم که موجودیت پول نمیتواند به تنهائی خود پاسـخگوی هـمه مشـکلات باشـد. این یک جانب مسأله میباشـد. جوانب دیگر مسـأله بکار گیری این پـول درجهات ضروری و درسـت آن. اگر دولت برای حل معضله های مطروحه که انجام آن را متعـهد شــده اسـت برنامهء درسـت و منظم نداشـته باشـد و برای اجرای این برنامه تیم های با صلاحیـت کار دردسـترس نداشـته باشـد و بلاخره اگر هـمهء نهاد های دولتی که در تحقق این برنامه ها مسـؤلیت و سـهم برابر دارند، وظایف خود را در عمل بصورت درسـت انجام ندهـند، در آنصورت نمیتوان از غـلبه بر معـضله ها و مشـکلات سـخن گـفـت .

در بالا از چالش های جدی ذکر بعمل آمد که دولت در برابر آن باید دسـت به عمل قاطع و نهادینه بزند. این چالش ها کدام ها اند:

اگر چه درطول مدت سـپری شـده یعـنی از کنفـرانس بن تا امروز کارهای معـینی اجراشـده اما مردم انتظارات بیشـتر از آن داشـته و منتظر دسـتاورد های بیشـتری بوده اند. وضع امنیتی در مجموع کشـور با وجودیکه ثبات نسـبی درکشـور تأمین شـده اسـت، هـنوز تاثیر پذیر و شـکنند تلقی میشـود، این امر بخودی خود به مسـأله جمع آوری سـلاح از گوشـه و کنار کشـور که در اختیار گروپ ها و افـرادوابسـته به قوماندانان میباشـد، ارتباط مسـتقـیم دارد. اگر دولت قادر به حل این معـضله مهم نگردد درکوتاه مدت نمیتواند مسـأله انتخابات ریاسـت جمهوری و پارلمانی را چنانکه انتظار میرود بنحو مطلوب برگزار نماید . و در دراز مدت میتواند دولت را با معـضله های جدی و بزرگی مواجه سـازد. اگـر وضع بهمین گونه دوام کندو خلع سـلاح عمومی زود تر عملی نگردد یقـیناً موجودیت این افـراد مسـلح و قواماندانان میتواند روند انتخابات را تهـدید کند و یا بطی بسـازد. ضمناً مسـألهء چگونگی اشـتراک احزاب سـیاسی در انتخابات که تا هـنوز درین زمینه برنامهء مشـخص وجود ندارد، خود نارسـائی و ناقص بودن روند انتخابات را برملا میسـازد.

دو دیگر وضع اقـتصادی مردم تا هـنوز نگران کننده میباشـد. بگفـته صاحب نظران هـفـتاد فـیصد مردم کشـور درسـطح پائینتر از فـقـر قـرار دارند و این خود باید برای دولت و جامعه بین المللی مایه تشـویش زیاد بوده و کاردر عـرصهء اقـتصادی، بخصوص در جهت ارتقای ظرفـیت نهاد های دولتی و خصوصی برای جلب اهالی برای کار از اولویت های دولت را تشـکیـل بـدهـد که بـرای مبارزه با فـقـر و تنگـدسـتی برنامهء مشـخص مطرح و بکار گرفـتـــه شــــود.

آنچه درین زمینه جداً مایهء نگرانی جامعه بین المللی میباشـد هـمانا کشـت و زرع کوکنار و قاچاق آن در بازار جهانی میباشـد که مقابله با آن برای دولت افغانسـتان بحیث یک اولویت جدی مطرح میباشـد. در کنفـرانس برلین یکی از اسـناد مهمی که بامضای نمایندهء دولت افغانسـتان و نمایندگان شـش دولت هـمسـایه افغانسـتان رسـانیده شـده مبارزه مشــترک عـلیه زرع، تولید و ترافـیک آن به بازار جهانی بود . بگفـته ناظران بین المللی مواد مخدر، تفـنگ سـالاران و تـروریزم عـناصری اند که رابطهء نیرو مندی بهـدیگر دارند، و در امر تامین صلح دایمی در افغانسـتان مبارزه در برابر این ســه عـنصر از اهـمیت جدی برخـوردار میباشــد.

موجودیت ائتلاف بین المللی برهـبری ایالات متحده امریکا در افغانسـتان که مصروف مقابله مسـلحانه با بقایای القاعـده و طالبان میباشـند میتواند تضمین خوبی برای دولت افغانسـتان برای پاک سـازی کشـور از وجود لانه های تروریستی بشـمار رود. هـمچنان نیروهای نظامی ایسـاف برهـبری ناتـو که در امر تأمین امنیت در کشـور با دولت افغانسـتان هـمکاری میکند، امکان آنرا میسـر سـاخته اسـت که دولت در ایجاد اردوی ملی و امنیتی کشـور به اقـدامات موثر و عملی متوسـل شـده و این پـروسـه را که هـنوز زیرکار اسـت به اکمال برسـانـــد.

این چند موردی که در بالا بر شـمرده شـد  بـرای دولت افغانسـتان بحیث وظایف بزرگ و تأخـیـر ناپذیـر مطرح میباشـد که انجام آن میتواند باعـث رونما شـدن تحولات بزرگی در زنده گی جامعه گردد. این امر هـمچنان میتواند امکانات عـمـلی آنرا فـراهم سـازد که نهاد های دولتی در سـایر ولایات بمثابهء تمثیل کنندهء حاکمیت دولتی گسـترش یابد و دولت توانائی سـلطهء قانونی سـرتاسـری در کشـور را پیـدانموده و بدینترتیب جائی برای آن نهاد های خودگردان و غـیـر مجــاز از لحاظ قانون که از حاکمیت دولتی خـودرا مسـتـقـل میدانند، دیگـر باقی نمانــد.

مردم از دولت انتظار دارند که در تطبیق برنامه های مشـحص که در فوق از برخی از آن ها نام بـرده شـده باامکاناتی که بکمک جامعه بین المللی برایش فـراهم میسـازد به اقـدامات جدی و عـملی بپردازد. درین راسـتا اسـتفاده از عـقـل، خـرد و انرژی افـرادی که در عـرصه های مختلف صاحب صلاحیت، تجربه و ظرفـیت های لازم کاری میباشـند، یک امر لازم و بجا تـلـقی میگــردد.