تاملی پیرامون اعلامیه کمیته انسجام ... حزب وطن

چگونگی نقـش شـخصیت در تاریخ و قضاوت روی رهـبری هـریک از احزاب کار منتقـدین با مسـوولیت و تاریخ نگاران قـرن ماسـت که من در اظهار نظر پیرامون آن عاجزم.

موقـعـیکه به اخبار گوش میدهـم برایم تعـجب آور اسـت که چگونه و با کدام صلاحیت رهـبری عـده ای از احزاب چون برهان الدین رابانی، عـبدالرب رسـول سـیاف بقایای طالبان، گروهای گلبدین حکمتیار یا شـنواز تنی و عـده دیگر بعـد از شـکسـت های فجیع در صحنهء سـیاسـت به خاطر احیای قـدرت سـیاسی شـان عـرض اندام کرده اند. و جالب تر از آن این اسـت که اعادهء فعالیت حزب وطن با یاد خاطرهء شـهـید دکتور نجیب الله احیا میگردد. در ینجا سـوال می شـود که درین حالت آیا خاطرهء هـزاران شـهید شـامل اعضای حزب و یا خاطرات سـایر رهـبران حزب وطن چون نور محمد ترکی و ببرک کارمل به فـراموشی سـپرده نمی شـود؟ و آیا تحت چنین شـعار و چنین ایجادی خود به ایجاد فـرکسـیون در حزب وطن دسـت نزده ایم؟ اگر چه این طرح چیز تازه ای نیسـت و طی سـالهای اخیر تعـداد کثیری از گروه ها و سـازمان ها از بقایای ح. د. خ. ا. ایجاد گردیده اسـت که زیر عـناوین مخـتلف که در اعلامه نیز از آنها نام برده شـده اسـت، فعالیت می کنند. اگرچه فعالیت اینها قابل قـدر اسـت زیرا میخواهـند سـکوت جنبش چپ را شـکسـته راهی برای برون رفـت ازین حالت را که میتوان گفـت منجلاب بدبختی نیروهای چپ و دموکراتیک اسـت، جسـتجو می کنند. ولی جای تاسـف و تالم این اسـت که بازهم پراگندگی و چند گانگی سـبب میشـود تا وطن هـمچنان در بدبختی بسـر برده نیروهای افـراطی و راسـتگرا میدان وسـیع تاخـت و تاز بیابند. و هـر آنچه بخواهـند زیر نام دموکراسی انجام بدهـند. به نظر این جانب نهضت میهـنی که در ین اواخر به اشـتراک افغانان مهاجر در هالند گرد هم آمده و عـده ای از اعضای سـرشـناس حزب وطن نیز در آن شـرکت ورزیده بودند زمینهء خوبی برای ایجاد وحـدت و یکپارچگی این نیروها میباشـد. خوب اسـت که چون کرم پیله بدور خود نه تنیده تا خود باعـث خفه کردن خود نگردیده باشـیم، و هم مردم رنجدیده وطن را به شـمول مهاجرین بلاکشـیدهء افغان که نیازمند کمک و مسـاعـدت اند از نظر دور نداشـته باشـیم؛ به گفـتهء حافظ طرح نو ایجاد کنیم و متحد و یکپارچه باشـیم و چون مشـت گره شـده نیروی عظیمی در دفع و ترد تروریسم جهانی و نجات وطن از چنگال بدبختی ها باشـیم.

حضرت ظریفی