شـماره 7 سـال دوم پنجشـنبه 8 اسـد 1383 / 29 جولای 2004
خانه

ماهـنامه نی

صفحه اول شماره قبلی  شماره بعدی

آرشیف

 

 

فيلم جنجالی مايکل مور درباره بوش در آمريکا اکران شد

فيلم جنجال آفرين 'فارنهايت 11/9' ساخته مايکل مور، کارگردان آمريکايی، در بيش از 800 سينما در آمريکا روی پرده رفته است.

اين فيلم که به شدت از جورج بوش، رئيس جمهور آمريکا و سياست هايش پس از حملات 11 سپتامبر 2001 انتقاد دارد در برخی از سينماها به طور کامل پيش فـروش شــد.

اين فيلم که امسال جايزه اول جشنواره فيلم کن فرانسـه را برد با استقبال منتقـدين روبرو شـده، اما از سوی ديگر مورد انتقاد گروه های محافظه کار که آن را ضدآمريکايی ناميده اند قرار گرفته است.

اين فيلم مستند با انتخاب بحث انگيز آقای بوش به رياست جمهوری آغاز می شود و همچنين به شواهدی که به ادعای فيلم رابطه بوش با خانواده های بانفوذ سعودی از جمله بن لادن ها را نشان می دهد اشاره می کند.

جنگ 'غـيرضروری'

با اين حال واکنش آقای بوش به حملات 11 سپتامبر و جنگ متعاقب آن در عراق است که در کانون اصلی توجه فيلم قـرار دارد.

مايکل مور استدلال می کند که آقای بوش با دامن زدن به وحشت مردم سعی کرد به جلب حمايت عمومی از جنگی " غيرضروری" بپردازد.

هم نقدهای مثبت و هم منفی از اين فيلم آن را "تبليغات" خوانده اند.

آقای مور شـخصا گفته اسـت که اميدوار اسـت اين فيلم مردم را به رفتن پای صندوق های رای در ماه نوامبر تشويق کند.

شکايت محافظه کاران

او همچنين گفت: "علت موفقيت من با اين فيلم اين است که در آن هنر و سرگرمی را بر سياست مقدم شمرده ام."

يک گروه محافظه کار از مقام های ستاد انتخابات فدرال آمريکا خواسته است اين مساله را که آيا تبليغات تلويزيونی اين فيلم ناقض قوانين مربوط به انتخابات رياست جمهوری است يا خير بررسی کند.

اين گروه در شکايتنامه خود نوشت: "مور اين فيلم را ساخته است تا در انتخابات ماه نوامبر 2004 از آن به عنوان سـلاحی انتخاباتی عليه پرزيدنت بوش اسـتفاده کند."

اين گروه مدعی است که تبليغات اين فيلم مانند تبليغات انتخاباتی گروه های سياسی جلوه می کند و به همين دليل ناقض قوانين انتخاباتی است.

مصاحبه با مايکل مور

فيلم 'فارنهايت 11/9' ساخته مايکل مور نخسـتـين اثر مسـتند در آمريکاست که در صدر جدول فيلم های پرفـروش جای می گيرد.

فارنهايت 11/9 فيلمی سـتيزه جويانه اسـت که لبه تيز انتقادات خود را متوجه تصميم دولت آمريکا برای حمله به عراق می کند.

هرچند ممکن است بخشی از علاقه مندان سـينما در آمريکا از اين فيلم استقبال کرده باشند، اما به شدت مورد انتقاد متحدان سياسی جورج بوش، رئـيـس جمهور آمريکا قرار گرفته و از سوی آنها فيلمی "به شدت مغلطه آميز" توصيف شده است.

تونی بلر، نخسـت وزير بريتانيا، که نزديک ترين متحد سياسی جورج بوش است، از انتقادات آقای مور در امان مانده است، اما کارگردان فيلم اصرار می ورزد که آقای بلر در مقايسه با بوش قابليت های بيشتری دارد و به همين دليل گناه بيشتری هم متوجه اوست.

استفان اوانز، خبرنگار بی بی سی در ابتدای اين مصاحبه از آقای مور پرسيد که آيا او طرحی برای ساختن فيلم مشابهی در مورد تونی بلر دارد يا خير.

مايکل مور: من کاملا اين ايده را مردود نمی دانم، چون از برخی جهات بلر را شخصيت جذاب تری از بوش می بينم. مساله اين است که بوش توی چشم می زند، اين آدم نادان است، اما بلر نادان نيست. بلر زيرک است، پس چه بهانه ای دارد؟ (خنده) بوش حداقل بهانه ای دارد؛ بهانه بلر برای اين کارها چيست؟ او عقلش می رسيد. رابطه بوش و بلر مثل دو تا بچه 7 و 12 ساله است که آنها را به کسی می سپاريد و يک هو همه چيز به هم می ريزد و وقتی بر می گرديد می بيند خرابکاری کرده اند. اما شما بچه 7 ساله را که مقصر نمی شناسيد، بچه بزرگ تر را مواخذه می کنيد و می گوييد: "تو بزرگ تری عقلت بيشتر می رسد؛ آن يکی 7 ساله است عقلش نمی رسد؛ اما تو چرا؟". حالا به تونی بلر بايد گفت چرا خودت را درگير حمله به يک کشور مستقل و خودمختار کردی؟.

سوال: منتقدان اينجا (در بريتانيا) می گويند که برداشت شما به شدت سياسی است. آنها می گويند اين فيلم به آن معنی مصطلح مستند نيست. برای مثال تصاويری در فيلم شما هست که مردم را در دوره قبل از جنگ شاد و خرم در خيابان های عراق نشان می دهد. اما هيچ تصويری در اين فيلم درباره کارهای بدی که صدام حسين می کرد به چشم نمی خورد.

مايکل مور: خوب به نظر من رسانه ها با مهارت زياد موفق شدند اين تصوير را توی کله ما فرو کنند که صدام پی چه کارهايی بود. به اين فکر افتادم که علت اين که چنين می کنند اين است که می خواهند چهره انسانی مردم عراق را بزدايند تا بتوانيم روی آنها بمب بريزيم. نيويورک تايمز همين چند هفـته قـبـل گـزارش داد کــه در پنجاه حـمله نخســت

هوايی، ميزان دقت ما صفر بود. ما هزاران غيرنظامی را کشته ايم. می خواهم کسانی که فيلم من را تماشا می کنند با چشم خود ببينند که برخی از اين غيرنظامی ها که کشته ايم چه کسانی بودند.

سوال: البته، ولی آنچه شما در اين فيلم ترسيم می کنيد يک عراق شادمان است و واقعيت اين است که عراق شادمان نبود؟

مايکل مور: عراق شادمان نه، ولی آدم های شادمان چرا.

سوال: در فيلم شما به يک خط لوله نفت، که برای عبور از افغانستان تدارک ديده شده است و پيامدهای آن می پردازيد... من فيلم را ديدم و پس از تماشای آن اين فکر به سرم زد که نکند موضوع همان خط لوله نفت بوده است. اما اين مساله واقعا نمی تواند علت جنگ افغانستان بوده باشد، می تواند؟

مايکل مور: خوب شايد هم باشد. می تواند تا حدودی علت جنگ بوده باشد. می تواند يکی از دلايل آنها برای کنترل افغانستان باشد. ما حالا افغانستان را کنترل می کنيم و می خواهيم با آن چکار کنيم؟ و من يک نظريه را ناديده می گيرم که نظريه ای کاملا مشروع است و می گويد هدف آنها ساختن اين خط لوله نفت در افغانستان است. فکر می کنم هيچ آدم اهل فکری، هيچ کس اين واقعيت را که ما به خاطر نفت، گاز طبيعی و انرژی، که از آن بخش از جهان می خواهيم، آنجا هستيم را زير سوال ببرد.

سوال: آيا به نظر شما جنگ افغانستان هيچ ربطی به طالبان نداشت؟

مايکل مور: نه، هيچ ربطی به طالبان نداشت.

سـوال: آيا ربطی به 11 سـپتامبر نداشـت؟

مايکل مور: نه. طالبان که 11 سپتامبر را ترتيب نداده بود.

سوال: اما آنها به کسانی که حملات 11 سـپـتامبر را طرح ريزی کردند پناه دادند.

مايکل مور: بله، ولی از کی تا حالا دولت دنبال پناه دهنده، دنبال صاحب خانه می رود؟ ما هـرگز سراغ صاحب خانه نمی رويم. بلکه مستاجر را دنبال می کنيم.

سوال: آيا جنگ افغانستان بايد انجام می شد؟

مايکل مور: به هيچ وجه. آيا بايد اسامه بن لادن را دنبال می کرديم، می گرفتيم و مجازات می کرديم؟ صد در صد.

ســوال: امـا بـدون جـنـگ ايـن کـار چگونه عـملی بـــود؟

مايک مور: هدف جنگ از سر کار برداشتن طالبان از قدرت و سر کار گذاشتن آدم های ما بر سر کار بود. علت جنگ اين بود.

ســوال: بـا صدام حـسـيـن چـگـونـه بـايـد بـرخـورد می شــــد؟

مايکل مور: همان کاری که با دولت نژادپرست آفريقای جنوبی انجام داديم. همان کاری که بارها در سراسر جهان برای مهار چنين افرادی انجام داده ايم. بر آنها فشار می آوريم، از لحاظ اقتصادی کارهای مختلفی می کنيم. اما من می توانم همين حال شش ديکتاتور را نام ببرم که به بی رحمی يا حتی بی رحم تر از صدام حسين هستند اما ما به کشورهای آنها حمله نمی کنيم و اصلا کاری به آنها نداريم. خوب البته آنها صاحب دومين منابع بزرگ نفت در جهان هم نيســتند.

سـوال: از قـول شـما نقل شده است که می خواهـيـد اين فـيلم باعـث تغـيير حکومـت در واشـنگتن شـود. فکر می کنيد موفق خواهـد شـد؟

مايکل مور: اميدوارم. صادقانه اميدوارم.

سوال: آيا موفق خواهـد شــد؟

مايکل مور: من فقط می دانم که فروش زيادی دارد. بايد تا نوامبر صبر کرد.

 

فهرست مقالات این شماره:

درگذشـت لیلا صراحت روشـنی شاعره افغان

متن کامل»»»

ــ امید های مردم افغانستان در آستانه انتخابات

محمد اسمعیل» رویت«

ــ ديدگاه های جهان در بارهء نتخابات آينده در افغانسـتان

ــ

عراق یکسـال پس از صدام؛

نوشـته: ایوب نوری ژورنالیسـت عراقی

برگردان از منابع هالندی به زبان دری از: ن محجوب

ــ بنیاد گرایی اسلامی و فعالیت های آن؛

قسمت دوم

(عنکبوتی در لانهء تروریستی عـراق)

ــ از علی بیاموزیم )گفـتگو با علی میرفطروس)

 قسمت سوم

ما ملتي هـسـتيم كه « آينـده » را فـداي « گذشـته ناشـاد » مي كنيم!

متن کامل »»»

ــ کاروان شـعـر و ادب

زیر نطر آرام ارُزگانی

بخوانید»»»

ـ بهای عـشـق ( داسـتان کوتاه)

داکتر ش. پرتو

بخوانید»»»

ــ بخوان بدان ( معرفی کتاب)

'خاورميانه درکوران بنيادگرايی'

نویسـنده کتاب: داکتر مصطفی دانش

بخوانید»»»

ــ عطار نيشابوري

بخوانید»»»

ــ صف بنديهای جديد انتخاباتی در افغانستان

بخوانید»»»