ماهنامه نی ـ شـماره 9 سال دوم

شـماره 9 سـال دوم ( شـماره مسـلسـل 22 )

پنجشـنبه 9 میزان1383 / 30 سـپتمبر 2004

چگونگی مبارزه با تروريزم

یازدهم سـپتامبر از جمله حادثه^ء تروریستی ایسـت که هم از لحاظ وسـعت سـاحه^ء تخریبی، تکتیک و شـیوه عملیات و هم از لحاظ ابعاد تاثیر آن برجهان بی سـابقه بوده، و تاثیرات بیشـترین آن بر کشـور مان وارد گردید؛ که یکبار دیگر توجه جهانیان را به بسـوی افغانسـتان معطوف نمود وکشـور را که به فراموشی سـپرده شـده بود، در جمله^ء کشـور های قابل توجه جهان قرار داد. درین ماه ( تاریخ 26 سـپتمبر ) درسـت هشـت سـال قبل طالبان کابل را تصرف نمودند؛ ویا بهتر اسـت گفـته شـود، کابل را برایشـان واگذار کردند. فردای آنروز زمانیکه مردم متوجه شـدند که دکتور نجیب الله توسـط طالبان به شـیوه^ء فجیع به قتل رسـیداسـت، طرز دید شـان نسـبت با طالبان کاملاً تغییر نموده و کابل را فضایی از ترس وحشـت فرا گرفـت. چهره^ء حقیقی طالبان بمثابه تروریسـتان واقعی و دولتی رونما شـد. در آن هـنگام هیچ گونه اعتراضی مبنی بر تسـلط یک گروه تروریسـتی در یک کشـوریکه سـالها رنج جنگ و برادر کشی را از سـر گذشـتانده اسـت بالا نشـد و بدتر ازهمه اینکه محافل غربی حامیان نظامی و مالی شـان ازین عمل اسـتقبال نموده و عـده یی هم این رژیم ترور و وحشـت را را برسـمیت شـناختند، که اینها نیز از دوسـتان نزدیک ایالات متحده و سـایر کشـورهای غربی بودند.

اما زمانیکه این مار آســین بلاخره به گزیذن حامیان خود مبادرت ورزید و ترور را از کشـتن یک رئیس جمهور فراتر برده به قتل عده کثیر از مردمان بی گناه پرداختند و بلاخره زمانیکه این رشـته ترور ها دامن ایالات متحده را نیز فرا گرفـت، بخود آمدند و متوجه شـدند که باید جلو پیشـرفت آنر گرفـت و " مبارزه^ء جهانی علیه تروریزم " را آغاز کرد.

مبارزه علیه تروریزم مبارزه ایسـت برحق، مطابق به منافع انسـان و انسـانیت، و حکم میکند که برای مسـئونیت انسـانی باید جلو آنر گرفـت و مردمان بیگناه را از شـر آن رهانید. به همین منظور بود این صدای هـمکاری بر علیه ترورزیم بین المللی با اسـتقبال جهانیان مواجه شـد و آماده گی هایی برای مبارزه^ء عملی بر علیه این پدیده^ء شـوم بروز نمود. همان بود که در 7 اکتوبر سـال 2001 نیرو های نظامی ایلات متحده با شـیوه جنگ عیار شـده بین کشـوری و جنگ افزار های مجهز به تکنالوژی پیشـرفته داخل افغانسـتان شـدند، که گویا به دسـت گیری اسـامه بن لادن مسـوول همه این ترور ها، و دسـت پروره^ء خود به پردازند. اکنون که سـه سـال ازین تصرف میگذرد نه تنها اسـامه بن لادن دسـت گیر نشـده اسـت بلکه تمامی رهبران طالبان و القاعده نیز بجای خود اند و آنهاییکه دسـتگیر هم شـده بودند، یا از طرف حکومت کرزی و یا از طرف ایالات متحده از گوانتانامو رها شـدند، و شـگفـت آور اینکه حتا به همکاری با دولت کرزی فرا خوانده شـدند.

اگر به حوادث سـه سـال گذشـته به دیده بینا بنگریم دیده میشـود که این تصرف آنچنانیکه پیش بینی میشـد مؤثر واقع نشـد، بل به زنده شـدن دوباره^ء طالبان انجامید. دیده مشـود که این حمله نظامی طالبان را به یک عقب نشـینی منظم وا داشـته، که اکنون توانسـته اند بعد از تازه کردن نفـس، دوباره در صحنه سـیاسی و نظامی بروز نمایند. در واقعیت آنها را به یک اپوزیسـیون واقعی دولت تبدیل کرده اند تا زمینه یی باشـد برای حضور دوامدار نیرو های خارجی و امریکایی در افغانسـتان. سـوال اینسـت که اگر در گذشـته این طالبان حامیانی از خارج کشـور داشـتند و جایگاه مناسـبی در کشـور هـمسـایه پاکسـتان ایجاد کرده بود، امروز این امکانات را ازکجا پیدا کرده اند که هـمه روزه حادثه می آفرینند و درد سـری برای حکومت کرزی و نیرو های ایسـاف و ایالت متحده ایجاد میکنند. اگر واقـعا از تمام کشـور ها در مبارزه علیه تروریزم، همکاری توقع برده میشـود، پس چرا باز هم همان خانه^ء اصلی شـان( پاکسـتان) مرکز سـازماندهی حملات تروریسـتی طالبان بر مناطق سـرحدی و سـایر مناطق افغانسـتان اسـت؟

" ... مایکل لواین ازاعضای رده بالای "اداره مبارزه با مواد مخدر" ایالات متحده می گوید: " حدود 10 تا20 سـال پیش عناصرخـشن وشـروری متشـکل از قاچاقچیان مواد مخدر و اسـلحه را در افغانسـتان مسـلح کردیم... " نشریه "عصر ما" ارگان حزب کمونیست آلمان

دیده میشـود که مدعیان مبارزه با تروریزم خود در ایجاد و تسـلیح آنها سـهم داشـتند. در حال حاضر علرغم حضور نیرو های نظامی با قوت امریکایی بازهم مافیای مواد مخدره در زیر چشـمان نیرو های امریکایی بیداد میکند و کشـور را به مرکز بزرگ تولید و قاچاق مواد مخدر بدل کرده اسـت، که ثمره^ء آن کمتر از تروریزم نیسـت. بدین ترتیب وضعیت درکشـور خطرناکتر میشـود.

اگر از این زاویه به سـایر نقاط جهان بنگریم بملاحظه میرسـد که ترور های فراوانی در گوشـه و کنار دنیا بوقوع می پیوندد، که هر کدام آن به نوبه^ء خود قابل تقبیح و سـرزنش اسـت: هر هـفته ده ها قتل و ترور در اسـرائیل صورت میگیرد و حتا رهـبران فلسـطینی به قتل رسـانید میشـود، ترور دولتی اسـرائیل را که ناشـیانه به قتل رهبران و سـایر مبارزان فلسـطینی انجام میگیرد نمیتوان ازنظر دور داشـت، که متاسـفانه از جانب سـرکردگان " مبارزه با تروریزم " به فراموشی سـپرده میشـود. همچنان در عراق روزانه عـده کثیر از مردم بی گناه بقتل میرسـند که همه لازم به باز پرسی و تحقیق اسـت. آیا چه نامی میتوان به این قتل ها گذاشـت؟ ترور، مبارزه^ء آزادیخواهانه، و یا پیاده نمودن دموکراسی به شـیوه^ء جدید؟ در ماه مارچ سـال جاری عده کثیر از اهالی بیگناه در هـسـپانیه در حادثه بمگذاری در واگون های قطار مسافربری کشـته شـدند و در اول سـپتامبر امسـال زمانیکه مکاتب در روسـیه با مراسـم خاصی جشـن گرفـته می شـد بد ترین و قبیح ترین و تکان دهنده ترین ترور بوقوع پیوسـت، که بهترین داشـتنی های مردم را، فرزندان و امید های آینده^ء آنها را از ایشـان گرفـت. حادثه اخیر تروریستی که از جانب اکثریت قاطع مجامع بین المللی تقبح گردید متاسـفانه رهبران مبارزه (!) با تروریزم چندان عکس العملی شـدید علیه آن نشان ندادند. حتا صدراعظم هالند، این رهبر ارتجاعی ترین حکومت در اروپا اظهار داشـت که حکومت روسـیه باید پاسـخ بدهـد. ایدوئولوگ های غربی تلاش ورزیدند ازین حادثه بهره برداری سـیاسی نموده و آنرا به کامپاین مبارزه با سـیاسـت های داخلی روسـیه تبدیل نمایند. قابل تاسـف تر این اسـت که عده یی از معـتبر ترین رسـانه های خبری غربی نیز تلاش کردند از این حادثه بهره برداری نموده جانب ایدوئولوگ های خودرا بگیرند. البته که سـیاسـت داخلی روسـیه در جایش قابل بحث اسـت، ولی تقبیح نکردن تروریزم و تفره رفتن از کنار وی به هر بهانه یی که باشـد در حقیقت در پشـتیبانی از تروریزم و در جهت آن قرار گرفـتن اسـت، که این به نوبه^ء خود سـبب تشـویق و ترغیب تروریسـت ها میگردد.

نباید در دو جبهه مخالف قرار گرفـت و از آنچه منافع گروهی، لشـکری و کشـور ایجاب میکند جانب داری کرد و بدین ترتیب خاک بر چشـم جهانیان زد. حقایق را نمیتوان پرده پوشـی کرد و از چشـم جهانیان دور نگاه داشـت. مبارزه بر علیه تروریزم را باید صادقانه و به شـیوه مناسـب آن به پیش برد تا باشـد ثمره مناسـبی در پی داشـته باشـد. و واقعاً زمینه امنیت و مسـوونیت انسـان را فراهم نمود. اگر این مبارزه توأم با اغراض، توجه به اقدامات خودی، در نظر داشـت منافع اسـتعماری در درازمدت، و ایجاد پایگاه های نظامی برای سـرکوب نیرو های ملی و وطنپرسـت باشـد، از آغاز بی ثمر بوده و کاری از پیش برده نمیتواند. که ما اکنون با وضاحت آنرا در کشـور خود ملاحظه می نماییم. اکنون که در آسـتانه انتخابات ریاسـت جمهوری قرار داریم مؤثریت این مبارزه زمانی آشـکار میگردد که واقـعاً این پروسـه بدون حادثه و با امنیت کامل برقرار گردد. ازین اسـت که باید همه در یک جبهه واحد برضد ترویزیم قرار گرفـت و از ین پدیده^ء منفور جلوگیری نمود.

( فقـیری )

پيامد های جهاد ملت افغانستان

نوشته از: غلام حسن ارزگانی

حاصل آئیـن ودســـتور مـلـوک

ده خدایان فربه و دهقان چو دوک

اقبال راهـوری

ظهور وفعالیت نهضت های مقاومت، جنبش های رهائی بخش، قیام های ملی و نظامی که منتج به دفع و ترد اشـغالگران خارجی، دگرگونی جامعه، تغییر نظام ها و رژیم ها دریک کشـور میگردد، از خود پیامد های مثبت و منفی را بجا میگذارد؛ چنانچه نتایج و ثمره^ء آن ثبت تاریخ گردیده، تا درسی باشد برای آینده گان ملت مسـلمان و آزاده^ء افغانستان که درطول تاریخ خصوصاً در دو دهـه^ء گذشـته انواع و اشـکال جهاد وقیام های آزادی بخش را تجربه نموده اند. درین راسـتا سـه جنگ با انگلیس اشـغالگر به اثبات رسـانید که این ملت هرگز طوق بردگی و اسـارت را نمی پذیرد و تسـلط هر بیگانه ای را به هراسم و رسمی که باشـد در سـرزمین شـان قبول ندارند. روی این خصلت ذاتی افغانها بود که توانسـتند اسـتقلال سـیاسی از دسـت رفـته^ء خودرا در سـال 1919 میلادی به همت مردم شـجاع ، تحت قیادت امیر امان الله خان بدسـت آوردند؛ که بیاد بود و گرامی داشـت از فداکاری های ملت میهن دوسـت، هـمه سـاله از روز 28 اسـد بنام جشـن اسـترداد اسـتقلال سـیاسی کشـور تجلیل میگردد.

( صفحه 2 >>>)

هشتمين سالگرد شهادت دکتر نجيب الله

شـشم ميزان، هـشـتمين سـالگرد کشـته شـدن دکتر نجيب الله، رييس جمهوری پيشـين افغانسـتان به دسـت طالبان بود.

در خزان سـال 1375 خورشـیدی طالبان با ریشـهای انبوه، چشـمان سـرمه کشـیده و دسـتار های پوشـیده، درحالیکه با خودرو های داتسـون و تویوتا های مودل آخر سـوار بودند، کابل را تسـخیر کردند. درین حال سـران مجاهـدین دسـت از جنگ کشـیده و کابل را ترک نموده بودند.

صبح روز بعد، مردم با جسـد اویخته شـده داکتر نجیب الله در حالی که آثار ضرب و شـتم پيش از کشـتن در سـر و صورتش مشـاهـده می شـد، مواجه شـدند که توسـط طالبان به عنوان اولین اقدام شـان در تسـخیر کابل، تماشـای آنرا به مردم جار میزدند. در کنار وی جسـد احمدزی برادر جوان تر دکتر نجيب الله آويخته شـده بود.

اکنون که هـشـت سـال از ان حادثه میگذرد، آيا مردم کابل، خاطره بامداد شـشـم ميزان را فراموش کرده اند؟ دکتر نجيب الله، اکنون بعد از هشت سال، چه جايگاهی در ميان مردم دارد؟ این سـوالات و ده ها سـوال دیگر ناگفـته و ناحل شـده درین خصوص یاقی مانده اسـت. عده یی معـتقـد اند که بخاطر مخالفتش با خط دیورند وتاکيد وی بر حل مناقـشـه مرزی با پاکسـتان به قـتل رسـیده اسـت، برخی ها مداخله خارجی و برخی هم مخالفت های درون حزبی را علت این قتل میدانند. مخالفین وی میگویند که به جزای اعمال خود رسـیده اسـت. البته رویهمرفـته داکتر نجیب الله بخصوص بعد از قـتلـش محبوبیتی را در میان مردم نصیب شـده اسـت. " خيلی ها هم معتقدند که محبوبيت امروزی دکتر نجيب الله در ميان مردم، نوعی محبوبيت واکنشی، با توجه عملکرد حکومتهای پس از وی بوده اسـت." بهر صورت پیشـبینی های داکتر نجیب الله در مورد اینکه بعـد از حکومت وی چه حالی بر سـر مردم و کشـورش خواهـد آمد، کاملاً به تحقق پیوسـت. آن حمام خونی که وی گفـته بود، با جنگ های کوچه به کوچه در کابل صورت خواهـد گرفـت، کاملا همانطور شـد. و تا امروز که دم از دموکراسی و قانونیت زده میشـود، این کشـمکش ها و زدو خورد های گروهی ادامه دارد.

بی بی سی در اخیر خبرش درین مورد چنین تبصره کرده اسـت:

" به هر صورت، پس از هـشـت سـال، دکتر نجيب الله رييس جمهور پيشـين افغانسـتان، برای برخی از مردم اين کشـور يک شـخصيت ملی اسـت که از او به عـنوان شـهيد نام می برند و عکسـها و فيلمهايش، در بازارها به فروش می رسـد، صرف نظر از حرفهايی که در مورد دخالتهای خارجی در کشـته شـدن دکتر نجيب الله وجود دارد، اگر بپذيريم که طالبان تصور می کردند با کشـتن وی، دل مردم را به دسـت خواهـند آورد، تصويری که امروز از دکتر نجيب در ذهن بيشـتر مردم وجود دارد، نشـان می دهد طالبان به هـدف خود نرسـيدند. "

پښتو ته پخپله پښتنو په ټيټه سترګه کتلي

حبيب الله غمخور) درم مخ کی>>>)

اسرائيل بيشتر از حزب الله ميترسد تا القاعده

برگردان به دری از ن. محجوب ( صفحه 4>>>)

گهواره خالی ( داسـتان کوتاه ) از: اکرم عثمان

( صفحه 5>>>)