|
|||||||||
|
|
پاواروتی آواز خوان مشـهور اپرا درگذشت
مطابق اطلاعیه یی که راسانه های ایتالیایی منتشـر کرده اند لوچانو پاواروتی در ساعت 5 بامداد روز پنجشنبه، 6 سپتامبر، در خانه خود در شهر مودنا، درگذشته است. وی 71 سـال داشـت. پاواروتی سال گذشته به خاطر ابتلای به بیماری سرطان پانکراس تحت درمان قرار گرفت و در ماه اوت سال جاری نیز دوباره برای مدتی در بیمارستان بستری بود. وی بنا به این مریضی در شفاخانه یی بسـتر بود و در این اواخر وضع صحی وی رو به وخامت گراییده بود. دوستداران اپرا از پاوارتی به خاطر صدای شـفاف و شـورانگیز وی به عنوان مناسـبترین اجرا کننده اپرای تغزلی ایتالیایی نام برده اند. بنا به ایفای نقش در برنامه های کامل اپرا و اجرای آثاری از جمله تک خوانی برای همگان به شـهرت بی نظیر در جهان و در میان مردم عادی نائل شـده بود. پاوروتی علاوتاً به فوتبال عشق خاصی داشـت و همین فوتبال هم باعث شـهرت جهانی وی شـد. نه به خاطری که فوتبال بازی می کرد، بلکه به این دلیل که در سـال 1990 برای مسـابقات جام جهانی فوتبال قطعه نی اجرا کرد بنام نسـون دورما ( نگذارید کسی به خواب رود ) که بخشی از اپرای توراندو ( توراندخت ) اثر پوچینی بود که به عنوان آرم مسـابقات فوتبال جام جهانی شـناخته شـد؛ و این باعث شـهرت جهانی وی گردید. وی برای آخرین بار در ابتدای سال 2006 در مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی تورین برنامه ای عمومی اجرا کرد. پاوروتی دو بار ازدواج کرده اسـت. بار نخسـت در 1961 با آدوا ورونی که از ان سـه دختر و یک نوه داشـت. و بار دوم بعد از جدائی از همسـر اول خود با نیکولتا مانتووانی، که جوانتر از خود او بود، ازدواج کرد و از این زوج صاحب یک دختر شدند. از پاواروتی به عنوان یکی از مشهورترین خوانندگان آثار اپرا در قرن بیستم نام برده می شود. زندگی نامه مختصر: لوچانو پاواروتی روز 12 اکتبر سـال 1935 در شـهر مودنا، واقع در شـمال غرب ایتالیا، متولد شـد. پدرش کارگر و مادرش نانوا بود. و از این طریق امرار معاش می کردند. تحصیلات ابتدایی و متوسـطه را در زادگاهش به پایان رسـاند. به فوتبال به شـدت علاقه داشـت و مایل بود به عنوان فوتبالیسـت حرفه ای به کار بپردازد، اما به اصرار مادرش شـغل معلمی را برگزید. کار معلمی تنها دو سـال ادامه یافت و پاوراتی، با وجود نگرانی پدرش از غیر قابل اعتماد بودن امرار معاش از طریق خوانندگی، شـغل معلمی را رها کرد و نزد یکی از اسـتادان محلی آواز به آموزش این هنر پرداخت. دسـتاورد پاواروتی در خلال شـش سـال بعد از چند تک خوانی در کنسـرت های محلی و کسـب درآمدی ناچیز از این طریق فراتر نرفت. اما در سـال 1961، این خواننده جوان با اجرای نقش در اپرای لابوهم به عنوان یک خواننده توانا شـناخته شـد و در خلال سـال های بعد، با شـرکت در اپرا های دیگر، در میان دوسـتداران اپرا در ایتالیا به شـهرت دسـت یافت. در همین سـال وی جایزه گرانمی را گرفت، جایزه ایکه به جایزهء اسـتوره یی گران معروف اسـت و تا حال فقط به 15 نفر داده شـده اسـت. دهه 1970 زمان حضور پاواروتی بر صحنه اپرا در سـایر کشـورهای جهان، از جمله آمریکا بود که نام او را به عنوان خواننده ای برخوردار از صدایی اسـتثنایی و مهارتی کم نظیر بر سـر زبان ها انداخت. پاواروتی در اوایل دهه 1980 " مسـابقه بین المللی آواز پاواروتی " را برای جوانان مشـتاق پیشـرفت در این هنر به راه انداخت تا نقشی را در پرورش نسـل آینده هنرمندان اپرا ایفا کرده باشـد. در دهه 1990، پاواروتی همراه با پلاسـیدو دومینگو و خوزه کارراس، دو خواننده دیگر اپرا، گروهی را با نام " سـه خواننده تنور " (The Three Tenors ) برای ترویج آثار اپرایی در میان قشـر وسـیع تری از مردم تشـکیل داد. همچنان، این گروه به اجرا و ضبط برخی از آثار سـبک تر اپرا دسـت زد که با اسـتقبال گسـترده مواجه شـد و به گفته منتقدان، عامل مهمی در جلب توجه مردم به این هنر بوده اسـت. با وجود سـتایش منتقدان از کیفیت صدا و مهارت لوچانو پاواروتی، برخی از طرفداران سـنت گرای اپرا از فعالیت او در اجرای برنامه های " سـبک تر " آواز خرسـند نبودند و پاوراتی را به " بازاری کردن " اپرا متهم می کردند، ولی او این اتهام را نادرسـت می دانسـت. پاواروتی از هنر خود در خدمات بشـردوسـتانه نیز مایه می گذاشـت و کنسـرت هایی که به نفع سـازمان های خیریه برگزار می کرد طرفداران فراوانی داشـت. در سـال 2001 پاوروتی کنسـرتی را به نفع اطفال مهاجر افغانی در پاکسـتان اجرا کرد که در آن عدهء زیادی از اطفال افغانی به ایتالیا دعوت شـده بودند و وی را در خواندن اپرا همراهی می کردند. یکی از آهنگ هایی که در قالب اپرا اجرا کردند آهنگ مشـهور " دا زموژ زیبا وطن " اثر هنرمند مرحوم اسـتاد اولمیر بود که به وجه زیبا اجرا شـده بود. وی در این کنسـرت عده ئی از مشـهور ترین هنرمندان هالیوود را نیز دعوت نموده بود
|
||||||||