|
||||||||
|
|
از کتاب:
آيا او را ديده ايد؟
انتشـارات عفو بین المللی بخش هلند
برگرداننده: ج. پلوشـه
سـيبونگليی ( نام مسـتعار ) زمانی که بيش از هفت سـال نداشـت مورد سـؤ اسـتـفاده جنسی از طرف شـوهر خاله اش قرار گـرفـت. وی به خاله اش شـکايت برد ولی او کاری را در اين زمينه انجام نداد. او به فرار از خانه دسـت زد و نزد فرد متـنفـذ روحانی پناه برد. اما سـيبونگليی بار ديگر مورد تجاوز اين مرد قرار گرفت و در نتيجه تماس هـای تحميلی پيهم او در جنوری 2000 مصاب به يک بيماری واگير گرديد. پليس او را به يک " محل نگهداری " انـتقال داد در آنجـا او مراقبت بهداشـتی دريافت داشـت ولی از نگاهHIV مورد آزمايش قرار نگـرفـت، زيرا نسـبت عدم حضور يک فرد بالغ خانواده و موافقت وی، اين آزمايش انجام نمی گرفت. دو مرد متجاوز در جون 2003 به دادگاه کشـانيده شـدند و سـيبونگليی چشـم در چشـم با کسـانی که به وی تجاوز نموده بودند، در دادگاه در بسـته در مورد اين جنايت شـهـادت داد، اما مردان رهـا گرديدند. سـيبونگليی يکی از ده هـا قربانی خشـونت جنسـی در سـيوازيلند ((Swaziland به شـمار ميرود. ايـدز و HIV در اين سـرزمين که به طور گسـترده پخش گرديده اسـت، بيداد می کند. از تمام زنـان باردار که به مراکز مراقبت از زنـان باردار مراجعه می نمايد، ۳۶ در صد آنان مصاب به HIV هسـتند. در ميان زنـان آفريقايی شـمار کسـانی که به ايـدز و HIV مصاب اند، با شـتاب سـرسـام آوری رشـد می نمايد. اثرات دوجانبه ميان ايدز/HIV و خشـونت از يک سـو، فقر و فرودسـتی از سـوی ديگر هر روز نسـبت به روز گذشـته بیشـتر آشـکار می گردد. در واقعيت فقر برای انتشـار و سـرايت سـريع ايـدز و HIV به عنوان بيماری واگير بسـتر مسـاعد و پیش شـرط مناسـب شـناخته شـده اسـت. آخرين احصايه سـازمان هـای کمک رسـانی ملل متحد UNAIDS ميرسـاند: که در آفريقا، دختران جوان بين سـنين ۱۵ ـ ۱۹ شـش بار بيش تر از پسـران هم سـن خويش، امکان مصاب شـدن به ايـدز/ HIV را دارند. سـن و سـال هیچ گونه مصؤنيتی را برای زنـان در برابر خشـونت در قبال ندارد. در حاليکه در بسـياری از جوامع به زنـان مسـن که از آگاهی و تجربه برخوردار اند، احترام می گذارند به آنان منزلت بلند تر و آزادی بیشـترقايل می گردند. منابع بسـياری در کشـور زمبابوی از موج افزایشی يابنده حملات بر بيوه زنـان اطلاع می دهند و همچنين آنها را در امر انتشـار ايـدز و HIV متهم می کنند. امنيسـتی انترنيشـنل بيانيه ای را در رابطه به روز جهـانی ايـدز در اول دسـامبر ۲۰۰۳ منتشـر نمود و به حق هر فرد برای دسـتيابی به آگاهی و اطلاعات با اعتبار در مورد بيماری ايـدز و ويروسHIV تاکيد کرد. اين اطلاعات از اهميت ویژه ای برخوردار اسـت. زيرا کسـانی که از ميان فرودسـت ترين لايه های اجتماعی برخاسـته اند، خطر بزرگ مصاب شـدن به اين آفت، آنان را تهديد می کند و قبل از همه زنـان که از امکان به دسـت آوردن اطلاعات لازم بی بهره اند.امنيسـتی انترنيشـنل از تمام حکومات می طلبد تا در جريان سـیاسـت گذاری و تدوين قوانين چنانکه در برابر انتشـار ايـدز و HIV به مبارزه می پردازند به تبعيض ( ميان زن و مرد ) نيز ميدان عمل ندهند. اگر اندیشـه مبارزه موازی و همزمان با ايـدز/ HIV و تبعيض کنار زده شـود، ميليونهـا انسـان را خطر نابودی، تهديد خواهد نمود. زنـان و دختران بیشـترين قربانيان تجاوز جنسـی اند و آنها را به علاوه از خطر باردار شـدن، خطر مصاب شـدن به HIV وايـدز ( و ستاير بيماری هـای واگير مقاربتی )، تهديد می کند. اين هم آشـکار شـده اسـت که اثر دارو هـای پیش گيری کننده حتا بعد 72 سـاعت معروض شـدن به ويروس HIV ، خطر مصاب شـدن را کاهش می دهد. ولی فقط عده انگشـت شـمار زنـان در کشـور های فـقير اين ادويه را به دسـت آورده می توانند. ازدواج زن را از معروض شـدن در برابر ويروس Seropositieve محافظت نمی نمايد. گزارش های متعدد اشـاره به اين امر دارند که زنـانی که در فقر بسـر می برند، و آنانيکه شـوهر، پدر و مادر را در اثر مرض ايـدز از دسـت داده اند، در وضعيتی قرار ميگيرند که برای زنده ماندن و يا تامين بخور و نمير اجباراً به تن فروشی کشـانيده می شـوند و به اين ترتيب در برابر خطر ويروس HIV آسـيب پذير می شـوند. در1994 زمانی که تبعيض نژادی در رونـدا بيداد ميکرد، زنـان بطور سـيسـتماتيک مورد تجاوز جنسی واقع می شـدند و بدين ترتيب شـمار بیشـماری از آنان مصاب به ايـدز/ HIV گرديدند. ولی شـمار اندکی از آنها توانسـتند به ادويه ضروری دسـت يابند و سـايرين بوسـيله خانواده هـای شـان از خانه هـای شـان رانده شـده و يا از دسـت يافتن به دارو بی نصيب گردانيده شـدند. به همان پيمانه ايکه وضع صحی آنان به وخامت گراييد وضع و امکانات اقتصادی آنان نيز ته کشـيد. حکومت روندا بارهـا اعلام داشـت که قصد دارد تا به آنهـا غرامت بپردازد. ولی تا کنون، حدود نه سـال پس از آن سـالهـا، آشـکار گرديد که اين وعده هـا جز حرفهـای ميان تهی چيزی بيش نبودند. زنـان آگاهی و اطلاعات کمتری نسـبت به مردان در باره ايـدز/ HIV بدسـت می آورند. آخيرين پژوهش در اين زمينه در ۲۳ کشـور رو به انکشـاف نشـان ميدهد که مردان نسـبت به زنان اگاهی بیشـتر در باره بيماری ها مقاربتی دارند. در اوضاع و احوال کنونی با در نظرداشـت کمبود منابع مالی و ادويه همراه با موجوديت دشـواری ها در شـبکه خدمات بهداشـتی تنها 5 در صد از بيماران آلوده به ويروس ايـدز ادويه مناسـب به دسـت مي آورند. متاسـفانه بسـياری از کسـانيکه به ويروس ايـدز/ HIV مصاب هسـتند نه در باره بيماری و نه در باره اثرگذاری دارو هـای لازم بر آن آگاهی چندانی ندارند. اخيراً شـرکت هـای فــراملـيـتی تـولـيـــد ادويـــه نــوع جديد داروی ضد ويروس "antiretrovirusmedicijnen" را انکشـاف داده اند ولی بهای بلند دارو هـای با مارک هـای شـناخته شـده برای مردمان فرودسـت جهـان غير قابل پرداخت اسـت. چندی قبل در اين زمينه بحث جدی بين سـازمان هـای بين المللی تجارت در باره توازن ميان حق شـرکتهـای انکشـاف دهنده ادويه از يک سـو و حق دسـتيابی افراد فرودسـت از سـوی ديگر ( برای زنده ماندن )، پیش آمد، که نتيجه آن در 30 اگسـت 2003 امکان دسـت يابی به دارو هـای دارای مارک هـای شـناخته شـده را نسـبتاً سـاده تر سـاخت. موقف کشـور هـای نادار مصرف کننده و سـازمانهای مربوط آن در رابطه به بهای دارو هـا که به طور نسـبی تا اکنون بلند اسـت، انتقاد آميز می باشـد. برخی از کشـور هـا با کنار گذاشـتن قواعد شـرکتهای دارو سـازی به امر انکشـاف ذخاير خود در گام نخسـت به توليد دارو های بدون مارک های تجارتی توجه نمودند. بطور مثال کشـور برازيل در آغاز سـالهـای 1990 با يک کمپاين پیش گيری کننده و تداوی دسـت يازيد. اين کشـور به توسـعه فابريک هـای دولتی توليد دارو های با بهای قابل پرداخت ولی بدون مارک تجارتی برای ايـدز آغاز نمود. بر اسـاس اطلاعات موسـسـه ملی پـژوهـش ايـدز/ HIV در نتیجه اين اقدام از سـال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ بيش از ۶۰۰۰۰ واقعه انتشـار ايـدز، و ۹۰۰۰۰ حادثه مرگ و ۳۵٨۰۰۰ واقعه بسـتر شـدن در شـفاخانه جلو گـرفـته شـده اسـت.
|
|
||||||
