اهدا به دوسـت نهایت عزیز فرهنگی ام آ صف خرمی که سـالهاسـت او را ندیده ام و مصاحبهً زیبا یش با دانشـمند کم همال زمان آقای میر فطروس در ما هنا مه « نی » خاطره های گذشـته را باری زنده سـاخت .

رؤوفی- آلما ن

سـنگ صبور

 

رفتیم و ازین بادیه رهوار کشـیدیم

نقش غم خود بردر و دیوار کشـیدیم

                           آیینه شـکسـتیم و به کس دیده نه بسـتیم

                           درآ یینه^ء دل رخ دلدار کشـیدیم

هرچند که دور از شـرر حادثه بودیم

عمریسـت مگر سـر، به سـر دار کشـیدیم

                            غم بر سـر غم آمد و ما شـکوه نکردیم

                             هر غم ز غم ملت افگار کشـیدیم

آزاده دلی پیشـه^ء هر بوالهوسی نیسـت

این کوه گران را که به د شـوار کشـیدیم

                              در سـایه^ء ویرانه^ء این برهه^ء سـنگین

                              بار نفس خسـته به نا چار کشـیدیم

با این همه ارباب فرو رفته به ذلت

یارب چه قدر منت اغیار کشـیدیم

                               در انجمن تیره دلان هرزه متاعیسـت

                               این بار ریاضت که به بازار کشـیدیم

                                                                                     

                    مائیم که در عشـق وطن سـنگ صبوریم

                    این سـنگ نه یک بارکه صدبار کشـیدیم

                                                                        

                                                                          انجنیر خلیل الله رؤوفی

                                                                                                  کاسـل --  آ لمان

                                                                                                  جولای – 2004