شـماره سوم سـال سـوم ( شـماره مسـلسـل 26 )

گرامی داشت از نو روز

آدمی نیسـت که عاشـق نشـود فصل بهـــار

هـرگیاهی که به نـوروز نجـنبد حطب است

نـو روز را گـرامی داریم چـون یکی از نـادرتـریـن و باسـتانی تـرین اعـیادیسـت که با وجود هـزاران سـال نشـیب و فـراز هـنوز هـم یکی از شـاخص های اسـاسی فـرهـنگی ما به حسـاب میآیـد.

این روز که مصادف اسـت به اول فـروردین ( اول حمل ) صرفاً یک گردش سـاده^ء زمین و چرخـش آن به دور تازه^ء تقـویمی نیسـت، بلکه نوروز در فـرهـنگ آریایی زمین مظهر بزرگداشـت از طبیعـت، زنده گی و ارزشـهای انسـانی اسـت. ایـن آیـین ریـشـه های عـمیقی در شـعـر و ادب، هـنر و فـلکلور، رسـوم و عنعنات خانوادگی و اجتماعی کـشـورهـای ایـن منطقـه داشـته اسـت.

بی چهـت نیسـت که با گذشـت هـزاران سـال از این جشـن و با وجود دسـت برد ها و موانع فـراوانی که از طرف سـلاطین و پادشـاهان، امیـران وتازیان بـر آن وارد آمد، هـنوز هم پـایـدار و پابـرجاسـت و به حیث یک سـنت با ارزش و یکی از اعیاد بسـیاد گرامی نـزد مردان این مـرز وبـوم با قی مانـده و هـر سـاله بـه وجه احسـن تجلـیـل می گـردد.

نوروز را گرامی داریم چون ریـشـه در پیشـینه^ء تاریخی فرهـنگ ما دارد و مایه^ء اتحاد و هـمبسـتگی مردمان این مـرز وبـوم اســت. نو روز را گرامی داریم چون  دفاع پـیگـیر از فـرهـنگ پربار وطنی ما وظیفه تاریخی ماسـت.

مهاجرت ها و دوری از وطن که درین اواخر بیشـتر شـده اسـت نباید سـبب شـود تا سـنت های پسـندیده ما در حاشـیه قـرار گیرد. تفهـیـم این سـنت ها بخصوص برای کودکان ما که درین دنیای غربت متولد می شـوند و بزرگ می شـوند، بسـیار حایز اهـمیت اسـت.زیرا محیط نشـو و نمای آنها طوریسـت که به زودی تحت تاثیز فرهـنگ محیط زیسـت قـرار میگیرند و سـنت های خودی بر آنه بیگانه تلقی می گردد. باید ازین سـنت ها که در قـلب ملـت هـای مـا زنـده اسـت بی خـبــر بـاقی نـه مانـنـد.

دي شد و بهمن گذشت، فصلِ بهاران رسيد

جلوه^ء گلشن به باغ همچو نگاران رسيد

(مولانا)

رونق عهد شبابست دگر بوستان را

ميرسد مژده گل بلبل خوش الحان را

اي صبا گر به جوانانِ چمن باز رسي

خدمت ما برسان سرو گل ريحان را

(حافظ)

اي نو بهارِ خندان از لامكان رسيدي 

چيزي به يار ماني، از يارِ ما چه ديدي؟

خندان و تازه رويي، سر سبز و مشكبويي

همرنگِ يارِ مايي؟ يا رنگ از او خريدي؟

( مولانا)

بلبلا مژده^ء بهار بيار!

نوروز در آنسوی مرزهای ايران
سـپهر يوسـفی، اسـتاد دانشـگاه اتريخت (هلـند)
در جهان کمتر قومی را می توان يافت که به گونه ای فرارسی بهاران و سـبزينگی مجدد زمين را گرامی ندارد و نسـبت به آمد و شـد نرگـس و نسـرين بی تفاوت باشـد. به قول سـعـدی:
 آدمی نيسـت که عاشـق نشـود فصل بهار
هـر گياهی که به نوروز نجنبد حطب (هيزم) اسـت

«اعدام بودا»

درین شـعر ندا به اسـتاد خلیلی شـده که در زمان تحریر عیاران خراسـان از میر بامیان یاد کرده، وطی سـروده یی درمورد مجسـمه^ء بودا از بی توجهی در مورد حفظ و مراقـبت این سـرمایه ها شـکوه کرده بود. اکنون در دل خود را با روح بیقـرار آن شـاد روان ابراز نمودم تا یکسـره از این تشـویش رهایی یابند.                              عبید مسـتمندی               

گـَدوَدِی
 هارون یوسـفی
صبحدم رفتم دوکان جان علی
تا خرم نوش پیاز و گشنیز و ملی