صبحدم رفتم دوکان جان علی
تا خرم نوش پیاز و گشنیز و ملی
دیدم آنجا جنس های رنگ رنگ
ملی سرخک، بند تنبان و لونگ
جان علی اینجا فرنگی گشته است
فارغ از ایزار و لنگی گشته است
در دکانش رگه هائی از هنر
می خورد اینجا و آنجا در نظر
شاهنامه هم سبق با لبلبو
بوستان در بین تکری کدو
زیر شامپو مانده فرهنگ عمید
بادرنگ بر دوش دیوان نوید
تره و طرزی سر هم چارپلاق
شعر فانی در قطی اشپلاق
مثنوی غرق نمک تا خرخره
لای کلیات بیدل شاه تره
پیـش و پـس کـن یک دو پیپ تیل را
تا بیابی حاجی اسماعیل را
در میان شیشه های واسلین
بینی افتاده است فرهنگ معین
در حصار بادنجان و مرچ و سیر
اکرم عثمان را یابی اسیر
چار عرق دست و یخن با ناظمی
کسترائیل پیش پوز کاظمی
در میان کاسهء
سیمیان شور
باختری و آسپرین و بوف کور
رهنورد و ویسکی و گلپی قطار
تا نمایند مشـتری ها را شکار
بر سر برهان قاطع سلتراج
زنجفیل بین مقالات وهاج
جان علی جان، گفـتمـش یک کیلو دال
داد فوری دفتر شائق جمال
گفتمش دو دسته از آن نوش پیاز
کرد کلیات قاری را دراز
تا صدا کردم که هیل و زعفران
داد دیوان خلیلی را نشان
گفتم از بیتاب خواهم دفتری
در ترازو ماند کاهوی تری
گفتمش خواهم ز قاری کلیات
گفت هارون جان، چه اندازه لکات؟
گفتمش نی که دلت شوخی شده؟
گفت در اینجا همش قاطی شده
گفتمش دیوانه هـستی یا که مسـت؟
گفت این هم پیش من گد خـورده اسـت
