فضل الرحیم رحیم

 

اسـتا د فضل محمد فضلی یکی از چهره ها ی بر جسـته^ء رشـد و ترویج هـنر تمثیل و تیا تر پـد رود حیا ت گفـت.

هـنر تمثیل و تیا تر در کشـور ما یک مسـأله کا ملاً بغـرنج و پیچیده بوده اسـت, با وصف آن دلباخته گا ن این هـنر تلاش کرده اند تا مشـعـل این هـنر را فـروزان نگهدارند.اسـتا دفضلی یکی از چهره های بر جسـته رشـد و ترویج هنر تمثیل و تیاتر درکشـور ما که سـالها قبل در زادگاه اش شـهر قـندهار به این هـنر رو آورد و در پنچاه سـال حضور فـعـا ل اش در صحنه هـنر تمثیل و تیاتـر توانسـت توجه مردم را به تیاترو نمایشـنامه های رادیوئی و تلویزیونی جلب کند.فضل محمد فضلی هـنر تمثیل را از جانمحمد پلار فـرا گرفـت و در سـال 1340 به اسـتیزئ پوهنی ننداری راه یافت علاقمندی و پیگیری وی تا حدی بود که ف. فضلی دسـت به قلم برد و خود به نوشـتن نمایشـنامه ها پـرداخـت بعـد ها کسـب تجربه و مهارت به وی این صلا حیت را داد که به حیث کار گردان حضور فعال یابد. تا اینکه در بخـش هـنر و ادبیات رادیو و تلویزیون وقـت مدیریت نمایشـنامه ها را عهده دار شـد.اسـتاد فضلی نه تنها در داخل کشــور تلاش کرد تا هـنر تمثیل و تیاتر به گو شـه و کنار افغانسـتان راه خود را باز کند بلکه برای معـرفی بهتر رشــد این هـنر بار ها سـفـر های به خارج از کشـور داشـت. چهره^ء صمیمی، آواز پر از طنین، محبت اسـتا د فضلی تکیه گاهی بود برای همکارانش، ممثـلین وشـنونده گان آوازش زیرا وی در دیالوگ ها به ادبیا ت عا میانه و به اصطلاح به زبان مردم ارج می گذاشـت. ف. فضلی آنچنان به هنر تمثیل عـشـق می ورزید که همیشـه به غـنا مندی و انسـجام بیشـتر و بهتر این هـنرو هـنرمندان می اندیشـید سـال پار در یک مصاحبه اختصاصی با یکی از رادیو های های خارجی که برای افغانسـتان نشـرات دارد عـدم تو جه دولت را به هنر تمثیل و هـنر مندان جفای محض خوانده بود. با آنکه ف. فضلی سـالها قبل بر سـکوی بلند مدارج هـنر تمثیل تکیه زده بود و هرکسی که با هنر وی آشـنائی داشـت وی را در موقف اسـتاد یافته بود سـال گذشـته رسـماً لقـب اسـتاد به وی داده شـد.اسـتاد فضلی بعـد درگیری بین گروه های جهادی در سـال  1992  راه غـربت را به پیش گر فـت و به پاکسـتان رفـت. دیار غـربت توانسـت اراده و دلبا ختگی وی را زیر سـایه خزان گو نه اش قـرار دهـد بر عکـس اسـتا د به گو شـه^ء انـزوا نرفـت بلکه با امید قـوی به کا ر اش در این راسـتا ادامه داد و در همکاری با رادیوی بی, بی,سی بر نامه زندگی نو خانه نو راپیـش برد. بعـد از بوجود آمدن حکومت انتقالی اسـتاد فضلی به کشـور بر گشـت و به کار هـنری اش ادامه داد.درطول حیات هـنری اش اسـتاد نمایشـنامه ها داسـتانها کوتاه ورادیو درام ها را به زبانهای پشـتو و دری نوشـته اسـت که این همه می تواند در کنار سـایر خدمات بر جسـته^ء اسـتاد فضلی به وی هـویت فـنا ناپذیر و جا ویدان ببخشـد.

هرگز نمیرد انکه دلـش زنده شـد به عـشـق

ثبت اسـت بر جریده^ء عالم دوام ما

در حا لیکه اسـتاد فضل محمد فضلی با تمام توان تلاش داشـت تا نهاد های فر هنگی و بویزه بخـش تمثیل و تیاتر احیاء مجدد گردد مرگ مجال رسـیدن به این ارمان مقدس را برایش نداد بتاریخ 11 اپریل سـال روان این نویسـنده و ممثل ورزیده^ء کشـور ما پـدرود حیات گفت.

روانـش شـاد باد!