محـمد ابـراهـيم کـاوش به جاودانگی پيوست

( 1332 ـ 5 ثور 1385 )

با کمال تاسف، اندوه و درد آگاهی يافتيم که محمد ابـراهـيم کـاوش، يکی از فـرزندان صديـق و فداکار ميهن به تاریخ 5 ثور 1385 مطابق 25 اپریل 2006  زندگی را در کابل پـدرود گـفت.

در گذشت محمد ابراهـيم کـاوش را بـه تـمام بـازمانـدگان، اعـضای خـانواده، دوسـتان و اردتـمندان شان قلباً تسليت می‌گـوئـيم، خـود را در غــم و اندوه شان شريـک مـی‌دانـيم و بـرای هـمه آنهـا صـبر آرزو می کـنيم.

انجـنير محـمد ابـراهـيم کـاوش، در سال ۱۳۳۲ خـورشـيدی در ولايت پـروان زاده شد و آمـوزش آغـازيـن را در گـلبهار و جـبل‌الـسراج ديـد و سپس آمـوزش بـالاتر را در ليـسه نـادريه در شـهر کابل در سال ۱۳۵۱ خورشيدی تکـميل کرد. وی مافوق بکلوريا را در اکادمی تربيه معلم کابل، ليسانس را در انسيتوت پلی‌تکنيک کابل و فوق ليسانس را در انسيتوت علوم اجتماعی در مسکو به پايان رسانيد.

محمد ابراهيم کاوش، از آغاز دهه پنجاه خـورشيدی به کـار سـياسی، اجـتماعی و فرهنگی روی آورد و در جنبش دانشجويی فعال بود. او عضو حزب دموکراتيک خلق افغانستان بود و در ارکان‌های گونه‌گون آن فعاليت کرد و در سال ۱۳۶۹خ به عضويت کميته مرکزی حزب انتخاب شد. او در سيمنارها و کنفرانس‌های در داخل و بيرون کشور اشتراک کرده است. از او مقالات زيادی در مطبوعات کشور منـتشر شده است.

او در در چهار سال اخير مدير مسئول نشرات راديوی صلح که يک راديو مسـتـقـل است، بود.

انجنير ابراهيم کاوش، متاهل بود و دارای چهار فرزند می‌باشد. او انسان صادق، متواضع، با دانش و با فرهنگ و داری اخلاق حسنه و خـدمت‌گـذار مردم بود.

خاطره^ء مرحوم کاوش نزد دوستان و همکاران از جمله این جانب که با وی مدتی در زیر یک سقف کار و مبارزه می کردیم فراموش ناشدنی اسـت. تواضع وی در پشبرد امور کاری، عشق و وطن و مردم از جمله خصایل نیکی بود که در شخصیت وی دیده می شد. زنده یاد کاوش تا آخر عمر با وطن و مردم خود وفادار ماند و با متحمل شدن انبوهی از تکالیف و مشکلات زنده گی، وطن خود را ترک نکرد و در کنار مردم خود جان سپرد روحش شاد باد.

نی مرگ این بزرگ مرد کشور را یک ضایعه عظیم خوانده به باز مانده گان وی صبر جمیل می خواهد. روحش شاد باد!

« نی »

.