شماره چهارم سال چهارم سـنبله 1385 / سـپتمبر 2006
صفحه اصلی
فهـرست صفحه اول
شماره قبلی
شماره بعدی
آرشیف
داسـتان « آدم » و« گندم » دسـتگیر نایل داسـتان « هبوط» « آدم » را تبعید او از بهشـت، دانسـته اند. این داسـتان، از آیین های ابراهیمی« توحیدی» ( یهودیت، مسـیحی و اسـلام ) نقل شـده اسـت که « آدم » و « حوا » در بهشـت بودند که به نسـبت سـرکشی از فرمان خدا و خوردن میوهء « درخت ممنوعه»،( گندم )، از بهشـت رانده شـدند و به زمین، رها گردیدند.دلیل خوردن « گندم » بوسـیله آدم و حوا، تحریک و تحریص « شـیطان» عنوان شـده اسـت. « پدرم روضهء رضوان، به دو گندم بفروخت نا خلف باشـم اگر من، به جوی بسـتانم
بحثی در بارهء بود و نبود فیودالیزم در منطقهء ما برخی دیگر از نظریات دانشـمندان کلاسیک در این مورد: دکتر اکرم عثمان و باز هم مارکس باورمند بود که مناسـبات اجتماعی هند به رغم تنوعی که در تصویر سـیاسی این سـرزمین موجود بوده اسـت، از قدیم ترین اعصار تا دههء اول قرن 19 تغییر نکرده اسـت و کسـانی را که نظام زمینداری هند را فیودالیزم میدانسـتند، " حمار " لقب داده اسـت و این موضع را در شـرایطی اختیار کرده که در پژوهش هایش به وجود انواع مالکیت خصوصی بر زمین پی برده بود. او در ابراز این نظر ها از کتاب " Asian Village روسـتای آسـیایی " نوشـتهء « J. B. Phear » الهام گرفته که شـرح مفصل آن در اثر دیگر موسـوم به ...
ناصر خسرو قباديانی: صدای طغيان، تنهائی و تبعيد علی میر فطروس ( بخش دوم) ( فصل دوم از کتاب « تاریخ در ادبیات ») * تبعید، تنهـا یـک مفهوم جغرافیـائی نیست، بلکـه بیشتر - و مهم تر – یـک مفهوم درونی، عاطفی و فرهنگی است. تبعید: حسرتِ «خواستن»هـائی ست که در حیرتِ « نتوانستن »ها پَر پَر می شوند و می سوزند... و تبعیدی کسی ست که تنها از پشتِ شیشـه های اشک، میهن و مجبوب خویـش را بخاطر می آورد.
رجال و رويداد های تاريخی افغانستان نوشـته احمد علی کهـزاد سـدوزائی ها در هرات شـاه محمود و کامران در یک گوشـهء افغانسـتان قتل وزیر فتح خان در 1234 هجری قمری به دسـت شـاه محمود و کامران و جنبش برادران بارکزائی برای اخذ انتقام واقعه یی بود که در اثر آن شـاه و شـهزاده سـدوزائی در حوزهء هرات و حکومت بارکزائی در سـائر حصص افغانسـتان برقرار شـد. شبهه ئی نیسـت که بعد از 22 سـال سـلطنت شـاه محمود و پسـرش وزیر یار محمد خان الکوزائی و احفادش دامنهء سـلطنت سـدوزائی را برای سـال های دیگر هم ادامه دادند ولی در این بحث مختصر واقعات دورهء زمامداری خود شـهزاده گان سـدوزائی شـرح یافته و نشـان داده می شـود که با ضعف اداره و مخالفت های ذات البینی پدر و پسـر و محدود بودن سـاحهء سـلطنت سـدوزائی و اختلافات داخلی سـدوزائی و بارکزائی و تعرضات شـاهان قاجاری و مداخلت روسـیه و انگلیس و رقابت های آنها در آسـیای مرکزی، هرات بعد از تحمل محاصره بسـیار سـخت و طولانی فتح نشـد و بدسـت خود سـدوزائی های افغانسـتان باقی ماند
آيا او را ديده ايد؟ انتشـارات عفو بین المللی بخش هلند بخش دوازدهم بهـرهکشی برده وار و تجارت زنان برگردان از: ج. پلوشه در ذهن بسـياری از ما، بـردهگـی پديدهای اسـت متعلق به دوران گذشـته، امری که به تاريخ پيوسـته. درحاليکه سـازمان جهانی کار ILO اطلاع میدهد ک بهره کشی برده وار تا هنوز هم به پيمانه بزرگ وجود دارد، ولی در اين زمينه آمار ارايه نمیکند. سـازمان غير دولتی Anti-Slavery Society دسـت کم از رقم بيسـت ميليون انسـان که در شـرايط شـديد وابسـتگی ( نوع بردگی ) بسـرمیبرند، سـخن به ميان میآورد. کارشـناس انگليسی Kavin Balse در کتاب Disposable Poeple،که در سـال 1999 منتشـر شـده اسـت، توضيح میدارد که بردگی به چه پيمانه بزرگ در زندگی مدرن کنونی، احتمالاً از نظر عددی بيشـتر از هر زمان ديگر سـايه انداخته اسـت. به نظر وی اين وضعيت در حدود بيسـت وهشـت ميليون انسـان را در برمیکيرد.
تقبيح بازگردانيدن جبری پناهجويان افغان از آسـتراليا صديق وفا
رسانه های خبری به اسـتناد مصاحبهء مؤرخ 8 اگسـت ( پاول گليندنينگ ) رئيس حقوق بشـر آسـتراليا از سـرنوشـت تکان دهندهء 9 تن پناهجوی افغان خبر ميدهد، که چگونه بعد از باز گردانيدن جبری از آسـتراليا به افغانسـتان توسط گروپ های مسـلح افراطی بجرم روشـنفکر بودن به قتل رسـيده اند!
معرفی مختصر یک عده از مبارزین شـاخص مردم هزاره در جنبیش های ضد اسـتبدادی و ضد اسـتعماری محمد عوض نبی زاده افغانسـتان، این سـرزمین حادثه ها و حماسـه ها، با آنکه در گذشته ها سر تاج مدنیت خاورزمین بوده و علما و دانشمندان متعددی به سطح جهانی از این خطه باستانی سربلند نموده است متاسفانه در گذر سده های تاریخی حوادث المناکی را پشت سر گذرانده و مظالم بیشماری را متحمل گردیده است.
"بهار" ستايشگر آزادی پرتو نادری نخسـتين روز ثور يا ارديبهشـت ماه هر سـال ما را به ياد بهار، آن سـتايشـگر آزادی می اندازد و مثل آن اسـت كه بهار هر ساـله سـوگ " بهار" را روی برگ برگ باغسـتان جان همه فارسی زبان جهان هموار می كند.
طنز و سیاست نقطهء نظرها از: ح، ب شـکم پرسـت: " من خـــدا را خاطر خـُرما عبادت ميکنم." قـــــــــاضی: خود بگيرم، ديگران را منع رشـوت ميکنم.
کاروان شـعر و ادب
شکوه از اسدالله زمری
اشـعار تازه یی از حمیرا نگهت دسـتگیر زاده
شـش سـال جهاد و یک عـمر شـکسـت ( برگی از دفـتر خاطرات ایران ) دپلوم انجنیر خلیل الله معـروفی چاشـتگاه روز 27 آگسـت 1995 بود و قـدم زنان از خیابان " ولی عـصر" میگذشـتم؛ از بالا به پائین. پاهایم اندکی سـسـتی میکرد و شـیمهء آن نبود که تیز تر گام بردارم. از دو روز بدین سـو ریزش و زکام عاید حالم گشـته؛ عطسه های بر در بر، گلو دردی، تب و کسـالت بدن که از عـوارض این ناخوشـی سـت، رنجم میداد. در موسـم گرمی آمادگی برای هـر ناجوری دیگری موجود بود، ولی انتظار سـرماخوردگی هرگز نمیرفت؛
سـريال: طنز و سـياست نگارش: ح، برنا مناظرهء کاکه تيغون و کربلائی بخش نخسـت: کاکه تيغون: اَلسٌـلام عَليکمُ کربلائی جان! کـــــربلائی: وعَلـــيکم السٌـلام کاکه جان،
شـبی که حنجرهء سـحر آفـرینی بینوا گشـت انجنیر خلیل الله معروفی داسـتان " مرد و نامرد " را که تراویدهء خامهء پرتوان نویسندهء چیره دستی اسـت، مدت ها پیش در همین نامهء ارزنده [ امید ] خوانده بودم، نه یکبار بلکه باربار، و هـر بار از آن لذتها برده. نوشـته های دلنشـین جناب دگروال ناصر پورن قاسـمی در شـرح حال و سـالروز چهل و سـوم وفات اسـتاد قاسـم مرحوم هم در چند شـماره از نظرم گذشـت، که همچنان گوهـر والای این نادرهء دوران و نواگر بی انباز را باز میگوید. در شـمارهء 416 باز مطالب نابی در بارهء اسـتاد یافـتم و این بار از قـلم شـیوای جناب عـبدالاحد ناصر ضیائی
قاری برکت الله سـلیم شـب جمعه مهمان افغانهای بلجیم بود قاری برکت الله سـلیم پنجاه و چهار سـال قبل از امروز در منطقهء هسـکه مینه شـینوار دیده به جهان گشـوده از طفلیت به مسـایل علوم دینی علاقهء خاص داشـت. در سـن بیسـت سـالگی به صفت قاری قران شـناخته شـد بعداً برای ادامهء تحصیلات به قاهره رفت بعد از پنچ سـال تحصیل در مصر به کابل بر گشـت وی به صفت اسـتاد در دارالحفاظ و دارالعلوم کابل ایفای وظیفه نموده. قاری برکت الله سـلیم در هفت شـکل قرائت قرآن مجید تسـلط کامل دارد. دوازده بار در مسـابقات قرائت قرآن کریم در سـطح بین المللی مقام اول را نصیب خود سـاخته اسـت.
